อย่าบอกให้ใครรู้ ฮูฮู้
จะอยู่ในใจเสมอ
ทุกข์ของคนสวย กลุ้มใจมั๊กมาก....
สายลมพริ้วไหว
อยากเข้ากรุง
เบื่อ
ระบาย ระบาย ระบาย
สบายใจจัง ได้ shopping
เกรดออกหมด เรียนจบแล้วจ้า อิอิ ดีใจจังเลย
อัพไดผิดวัน
ไปหาหมอ...หมอหล่อ น่ารัก ถูกใจ อิอิ วิ๊ว วิ๊ว
มีความสุขจัง
สักวันจะเป็นอย่างฝันไฝ่ จะทำให้ได้
เสื้อน้องกี้...................
อังศุมาลินตีขิม... The returning of friendship...เมากระจายค่า
so sweet
รัก น้องเป้ สุดหัวใจ
โหย ไม่ได้ อัพได นานมาก จริงๆๆ
อีกนานไหม
สมัครแอร์ครั้งแรกในชีวิต ตื่นเต้นมากมายหัวใจจะวาย น้ำตาไหลพราก ตอน2
ไปสมัครแอร์มาครั้งแรกในชีวิต ตื่นเต้นมากมาย หัวใจแทบวาย น้ำตาไหลพราก
คอมพังอีกแล้วครับพี่น้อง
บททดสอบใจ
วันแรกจ้า



สมัครแอร์ครั้งแรกในชีวิต ตื่นเต้นมากมายหัวใจจะวาย น้ำตาไหลพราก ตอน2

 มาอ่านประสบการสมัครแอร์มันๆ ของน้องกี้กันต่อ ค่ะ เมื่อวานอัพจนเสร็จไปแล้ว แต่เฮ้อ ไดเจ้า กรรมดันบอกว่าหมดเวลา อะไร ก้อไม่รุ เลย ขึ้นเท่าที่เห็นเอง กี้ พิมพ์จนเมื่อยมือเลยนะนั่น

      อ่ะ มาฟังกันต่อ เมื่อวานเล่าถึงไหนนะ อ่อ ถึงออกจากบ้านช้ายไหม แล้ว รถติด นึกออกแล้ว

 พอออกจากหน้าปากซอยมา ก้อเจอกับปัญหาการจราจรของกรุงเทพที่ แก้อย่างไงก้อไม่มีวันหาย ไม่ทราบว่าวันนี้เป็นวันอะไร อ้อ วันจันทร์ มิน่ารถติดเชียว พ่อพยายามพาอ้อมออกนอกเมืองเพราะคิดว่านอกเมือง รถจะไม่ติด แต่ที่ไหนได้ 555+ ติดทุกที่ วันจันทร์นิ ที่ไหน ก้อติดกันทั้งนั้น ไม่รอดหรอก พ่อก้อขับรถไป พร้อมกับชมลูกสวยไป ด้วย อืม สวยลูกๆๆ สวยๆๆ เดี๋ยวแวะซื้อถุงน่องไหม มัน ขาด ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวหา ถุงน่องเปลี่ยนได้ ลูก ก้อ ว่ากันไป ปลอบกันไป รถก้อติดกันไป อย่าคิดมากวันจันทร์   (พ่อแอบบ่น คนกรุงเทพมันอยู่กันได้อย่างไงเนี่ย)

 พี่หมัดโทรหาทุกๆ 15 ก้อว่า เช็คอยู่เรื่อย ว่าถึงไหน แล้ว เดี๋ยวมาช้าไม่ได้ บัตรคิวนะแก ชั้นได้ข่าวมาว่า เค้าแจก วันละ 300 คิว พี่หมัดกล่าว กี๊ด เสียงหวีดร้องในใจ ตายแล้วคร่า ป่านนี้คนจะเยอะแยะมากมาย ขนาดไหนแล้ว ก้อไม่รู้ นังหมัดบอกคนตรึมแล้วด้วย ตอนนั้นเวลา เจ็ดโมงครึ่งค่ะ พี่หมัด คนงามไปถึงที่crew center แล้ว และได้ คิวที่ 529 มั๊ง น้องกี้ ก้อนั่งรถไป ปวดอิ๊ช ไป(คิดเอาเองว่าปวดอะไร) แล้ว ก้อเครียดไป ว่าชั้นจะได้บัตรคิวป่าวว๊า แต่ไม่กล้า บอกพ่อ ว่า เนี่ย มีคนไป 500 กว่าคนแล้วนะคะ ไม่งั้น พ่ออาจซิ่งจนตำรวจจับได้ ก้อ นั่งไปเรื่อยๆ สักพัก พี่หมัดโทรมาบอกใหม่ ว่า ไม่ต้องรีบมา เก็บบัตรคิวไว้ให้แล้ว ได้คิว ที่ 581 ไม่ต้องกลัว ได้ รอบบ่าย มาช้าๆๆ ก้อได้ หวายๆๆ ได้รอบบ่ายหรอคะ เดี๋ยวก้อกลับไป แต่งใหม่ซะหรอก 15 นาที ต่อมาก้อมาถึง crew center อย่างเรียบร้องโรงเรียนแอร์การบินไทย หุหุ

 ก่อนลงจากรถ พ่อก้อได้หยิบพระเครื่องพวงใหญ่มา 1พวง พร้อมทั้ง น้ำมนต์อีกหน่อย เพื่อประพรมลูกสาวคนงาม นัยว่าเอากฤษ์ เอาชัย (แหม ของอย่างนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก้อต้องเอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ ก้อเอาด้วยคาถาค่ะ) เมื่อไหว้พระ สวดมนต์จนเป็นที่พอใจแล้ว ก้อกระโดดลงจากรถไปหาพี่หมัดเร็วพลัน แล้วพ่อก้อขับรถออกไป บอกตอนบ่ายๆเดี๋ยวพ่อมารับ

 พอลงไปนะคะ โห สายตาตี่ๆ ของน้องกี้นี่ก้อประสบพบเห็นกับ เหล่าบรรดาคนงามคนหล่อมากมาย แอบคิดในใจ ทามมายในท้องถนนที่น้องกี้ เอาเท้าน้อยๆ เดินทุกวันเนี่ย ไม่เคยเจอ เลยคะ คนหล่อ คนสวยแบบ นี้ เออ ถึงแม้ว่าคนหล่อบางคน เค้าว่ากันว่า ไม่ใช่ชายจริงก้อเหอะ(เน้น เค้าว่ากันว่า นะคะ น้องกี้ไม่ได้พูดเอง) ก้อดูดี จริงๆๆ ก้อเอาใบคิวมาเขียนชื่อ เตรียมเอกสาร แล้วก้อ นั่งคุยกันไป นั่งคุยกันมา กินหนมกันไป เม้าท์กันไป ว๊าย เกือบลืม กินไปมากได้ไงคะ เดี๋ยวน้ำหนักเกินหรอก แหมๆ ก้อน้ำหนักน้องกี้ เค้า แบบว่า พอดิบพอดีเลยไง คะ ขาดได้ แต่ ห้ามเกินเลย อ่ะคะเนี่ย เหอๆๆ

 เอาน่ะ เราก้อรอกันไป เม้าท์กันไป ซื้อขนมมานั่งกินกันไป หลับกันไป จนถึงเวลาบ่ายโมง ก้อยังนั่งเม้ากันอยู่ แต่ คนอื่นเค้า หายไปไหน กันหมดแล้ว ก้อไม่รู้เหลือแต่พวกเรากันเอง ก้อยังไม่แอะใจ ไดๆ ทั้งสิ้น แต่ ณ.วินาทีนี้ น้องกี้ไดถุงน่องมาเปลี่ยนแล้วค่ะ ซื้อจากร้านขายของข้างๆ canteen นั่นแหละ แต่ยังไม่เปลี่ยนหรอก เดี๋ยวขาดอีก อิอิ เดินไปเข้า ห้องน้ำ ก้อ ทักทายกะผู้ที่มาสมัคร คนอื่นไปเรื่อย ตามประคนอัธยาศัยดี ที่ "รักคุณเท่าฟ้า บริการให้ดี ผูกไมตรีเอาไว้" นั่นแหละค่ะ ถึงรู้ว่า ตอนนี้เค้า เรียกถึงคิว ที่หกร้อยแล้ว หวายๆๆ เร็วเลยค่าเพื่อนๆ ขา เค้า ไปต่อคิวกันหมดแล้วค่ะ พวกคนอื่นที่เรา เห็นว่าหายไปนั่น ว่าแล้ว พวกเรา ก้อไป ต่อคิว อันย๊าว ยาว กัน ช่ายไหม คะ แล้ว ก้อ ขึ้นไป ที่ ชั้น แปด อู้ฮู้ บรรยากาศ ตอนขึ้น ลิฟไปที่ชั้นแปด ของ กี้นะคะ เหมือนกับไปทำ mission impossible อย่างไง อย่างนั้นเลย เท่ห์ มาก เหมือนไปทำภารกิจอะไรสักอย่าง เป็นภาระกิจแห่งความฝันอ่ะคะ จากการ รอคอย ที่แสนยาว การยืน รอคิวที่แสนเมื่อย แต่เรา ไม่บ่น เรา รอได้ เพราะเราอยากเป็นแอร์ เรา ต้องอดทน น้องกี้ ก้อ ขึ้นมาถึง ชั้น แปดแล้ว ค่า ก้อรอเวลา เข้า ไปชั่งน้ำหนัก ตอนนี้ ก้อตื่นเต้น ติ๊ก ติ๊ก ในดวงทหัยพลันเลยค่า (ยืม myoldeditor มา ชบอคำนี้มาก) เพราะ ว่า น้ำหนัก จะผ่านป่าวหว่า เอกสาร จะผ่านป่าวหว่า เพราะ น้องกี้ เพิ่งจบ ป. ตรีค่ะ เกรด ยังออกไม่หมด ยังไม่ได้ ปริญญามาเลย ไม่น่าจะรอด แต่ก้อเสี่ยงมาเพราะว่า ไม่ลองไม่รู้อย่างไงล่ะคะ

   เอาหล่ะ ถึงคิว น้องกี้ ชั่งน้ำหนัก แล้ว ส่วนสูงผ่านอย่างสบายๆ แต่ เหมือน เตี้ยลง 1.5 เซ็นต์ นะคะ แต่ นำหนัก ดัน ขึ้นมา 1โลอ่ะคะ อิอิ คุณกรรมการใจดี ก้อบอกว่า ลดน้ำหนักมาหน่อยนะคะหนู ได้ค่ะได้ จะเป็นแอร์ น้องกี้ ทำได้หมด แล้ว ก้อไป นั่งรอ ตรวจเอกสารอย่างใจจด จ่อ ก้อ นะ น้ำหนัก มันยังพอลดกันได้ แต่ เอกสารที่ มหาลัยยังออกไม่ได้ นี่ สิ ไม่รู้ จะไปเอา มาจากไหน ก้อ นั่งตื่นเต้นไปแล้ว กัน พอเห็น โต๊ะ กรรมการว่าง น้องกี้ ก้อตรงดิ่ง ไปหาเลย ค่า ยกมือไหว้ งามๆ แล้ว ส่งเอกสารให้ตรวจอย่างใจตึกตัก อืม นะ ขอให้ผ่านเถิด สาธุ แต่ ไม่ผ่าน ค่า ตามระเบียบ ที่เราคาดการไว้ ก้อแหม มันเกือบๆ จะผ่านแล้ว เชียว ถ้าคุณกรรมการคน ข้างๆ อ่ะนะ ไม่แย้งขึ้นว่า ไม่ด้ายนะคะ ใบ คาดว่าจะจบใช่ไม่ได้ หนู ต้องไปเอา ใบรับรองว่าหนู เรียนจบแล้ว นะคะมายื่นค่ะ ถึงะได้ ว๊า เหมือนเสียง ฟ้าผ่าลงกลางใจน้องกี้ค่ะ ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้ เอาเอกสารมาใหม่ เอาใบ รับรองว่าจบมา แล้วน้องกี้ จะไปเอามาจากไหนคะ ก้อ ในเมื่อ มหาลัย มันออกเกรด ช้า ขนาดนี้ คุณกรรม การ ก้อ ทำหน้า สงสารจับใจ มองมาที่น้องกี้ แล้ว บอกว่า ทิ้งเอกสารไว้ไหม ถ้าได้ใบรับรองมาหนูได้ขึ้นมาหาพี่เลย ไม่ต้องไป ต่อคิวอีก ก้อเลย ทิ้งเอกสารไว้ ถึงจะหริบรี่ ก้อยังมีหวัง แล้ว ก้อเอาใบที่เค้าออกให้มา แล้วเดิน ลงไปข้างล่าง

   เดินไปหาพ่อ ไม่กล้า บอก ว่าสมัครไม่ได้ เพราะ ไม่มีเอกสาร ไม่ใบนั้น กลัวพ่อ รับไม่ได้ เดี๋ยวพ่อเสียใจ เพราะ พ่อ อยากให้ลูกเป็นแอร์ บินไทย   อืม แต่ ก้อต้องยอมรับความจริง บอกพ่อไปแล้ว และก้อ ขับรถกลับบ้านกันไป ด้วยใจห่อเหี่ยว เล็กๆ ก้อได้ แต่ หวังว่า มหาลัย จะออกใบรับรองให้ ก้อ ทำใจบ้างว่าจะไม่ได้

   วันรุ่งขึ้น ก้อวิ่งไป มหาลัย พยายาม ขอร้อง อ้อนวอน ให้ที่คณะ และ ที่สำนักทะเบียน ออกใบรับรองมาให้ได้ สำนักทะเบียน มีหน้า มาบอก ก้อเกรด ไม่ออก ให้พี่ออกใบรับรองได้ไงคะ ก้อนะ แหม ใครช้าล่ะคะ ได้ข่าว อาจารย์ ส่งเกรด ไปตั้งชาติแล้ว แต่ ไม่ออกมาไง  จนถึงวันนี้ ที่นั่ง พิมพ อยู่นี่เกรด ก้อเพิ่งออกมา ตัวเดียวเอง ก้อนะ ปลง และ ทำใจกัน ไป อะไรจะเกิด ก้อต้องเกิด อะไร ได้ ก้อต้องได้ ถ้า ไม่ได้ก้อ ต้องยอมรับ แต่ อย่างไรก้อตาม เราอย่าหมดหวังเด็ดขาด สิ้นอะไร ก้อสิ้นได้ แต่อย่าสิ้นหวัง หมดอะไร ก้อหมด ได้ แต่ อย่าหมด กำลัง ใจ เพราะ ถ้าหมด สองอย่างนี้ แย่แน่ค่ะ ตายแน่ค่ะ เหี่ยว และ เฉา แน่ๆ ค่ะ น้องกี้ ไม่เป็น อย่างนั้นหรอก ต้องเชิด หน้า แลละ สู้ต่อไป ในสนามการแข่งขั้น เพื่อเป็นแอร์ อันนี้

  เชื่อ และ ยอมรับเลย นะคะ ว่าคนที่จะเป็นแอร์ เป็นสจ๊วต เนี่ย มีความอดทนสูงจริง ๆ ต้องอดทน กับการแข่งขัน ที่ ยากส์ และ หินมา ก แล้ว ยัง ต้องไป อดทน กะผู้โดยสารบนเคร่อง อีก แต่ เรา ก้อยัง ยิ้มแย้ม สดใส ต้อนรับ และให้บริการผู้ดดยสารอย่างเต็มใจ และภูมิใจในอาชีพของเรา จริงๆ ช่ายมะคะ เพราะ อาชีพนี้ เป็นความฝัน เป็นความภูมิใจ ของเรา ที่อยากจะทำไง จริงไหมคะ

  ดังนั้น พวกคุณๆ ที่ดูถูดแอร์ ทั้งหลาย ไม่ว่า จะดูถูกด้วย ความอิจฉา ว่าอยากจะเป็นแล้ว ไม่ได้เป็น หรือ ดูถูก จริงๆ ก้อตามแต่  ขอบอก ไว้เลยนะคะ ว่า คนเป็นแอร์ เนี่ย สวยๆ เก่งๆ ทุกคน ค่ะ เค้า มีความสามารถ มากมาย ที่เค้า เลือกทำอาชีพนี้เพราะ ความรัก ความฝันค่ะ ไม่ใช่เพราะเงิน อย่าง (ถ้าเพราะเงิน ทำอย่างอื่นก้อได้เนอะ) แต่ เพราะ รัก และ หลงไหล ในเสน่ห์ ของอาชีพนี้ไง ถ้าใคร ไม่เคยโดนมนต์เสน่ห์ ของอาชีพ นี้คงไม่รู้ หรอก ใช่ไหมค่ะ ว่า มันมีเสน่ห์ มากขนาดไหน อย่าง กี้ไง เมื่อก่อน ไม่อยากเป็นไม่มอง ไม่คิด แต่ ตอนนี้ อยากเป็น จนตัวสั่น เลย อิอิ

  ถ้าเป็น เมื่อก่อนนะคะ กี้ คงพูดว่า ถ้าไม่รู้จะเป็นอะไร จะมาเป็นแอร์ แต่ ตอนนี้ กี้เปลี่ยนใหม่แล้วค่ะ ถ้ากี้ไม่ได้เป็นแอร์ กี้ก้อไม่รู้ จะเป็นอะไร เหมือนกัน เพราะ อยากเป็นแอร์ มากมาย เลย ตอนนี้ อยากบิน ไป ในฟ้ากว้างอ่ะคะ อยากไปยืนยิ้ม สวยๆ หวาน ตอนรับผู้โดยสารบนเครื่องบิน

  และ ที่ได้เป็นแอร์ การบินไทยนะคะ มันยิ่งกว่าฝันอีกค่ะ มันเป็นความภูมิใจ ภูมิ ใจที่จะได้ ทำงานให้ สายการบิน แห่ง  ชาติของเรา ที่เรา ภูมิ ใจ ได้เป็น ตัวแทน ชาติ ไปดูแลผู้โดยสาร จากประเทศ ต่างๆ ทั่วโลก ให้เค้า ประทับใจ ในสายการบินของเรา ประทับใจในชาติของ เรา ใช่ไหมคะ

 แต่ ตอนนี้ น้องกี้ ยังไม่ได้ ก้อไม่เป็นไร ยังไม่สิ้นหวัง ยังเชิดหน้าสวยๆ สู้ต่อไปได้ แต่ สักวันน้องกี้ จะกลับมา สมัครใหม่ ที่การบินไทย พร้อมด้วยปริญญาบัตรค่ะ( จะบอกให้กี้กลับ บ้านไปก่อนไม่ได้แล้วน๊า) แต่ ตอนนี้ ขอไป ตามฝัน กับสายการบินอื่น ก่อนนะจ๊า

 

                                                                                          สู้ๆๆ สู้ตายค่า 

 

 

     Share

<< ไปสมัครแอร์มาครั้งแรกในชีวิต ตื่นเต้นมากมาย หัวใจแทบวาย น้ำตาไหลพรากอีกนานไหม >>

Posted on Fri 3 Nov 2006 19:21


 
ขอบคุณที่มาเม้นท์ให้นะคะ
samantha@utcc   
Sat 4 Nov 2006 17:24 [4]

อาชีพนี้ไหมว่าเป้นอาชีพที่ใฝ่ฝันของหลายๆคนเลยแหละ ไหมก้อชอบเหมือนกัน 555 แต่ส่วนสูงไม่ผ่าน แต่ยังไงก้อเป็นกำลังใจให้พี่นีนี่นะ สักวันคงได้เป้นแอร์สมใจ สู้ๆ เอาใจช่วยคร้า
mai   
Sat 4 Nov 2006 0:33 [3]

สู้ต่อปายคั๊ฟคุงแม่
ยังไงก็ไม่ได้พลาดนี่นาแค่หลักฐานยังไม่ครบไม่ได้บอกว่าเราไม่มีคุณภาพนี่นา ยังไงแม่ก็เก่งเด๋วซักวันก็ได้เป็นตามฝันแหละ
Tm_TommieS!!~*   
Fri 3 Nov 2006 23:42 [2]
 

อิอิ
พยายามต่อไปนะ
เป็นกำลังใจให้
เด๋วจะเสนอหน้าไปดูพี่กี้ใส่ชุดแอร์
จ๋า   
Fri 3 Nov 2006 23:34 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh