2 ปี 4 เดือน 21 วัน ที่ฉันจากเธอ
Finally I got a new job ^o^
วันดีๆ กับเรื่องราวดีๆที่เข้ามา
ขนตาน้องกี้!!!!!!!!! T.T
หายไปนาน
One love Change One life!
ขนตาปลอม ชอบมั่กมัก
ฝันดี
ช้อปปิ้งมากมาย ตามสไตล์น้องกี้
กลับมาแล้ว
กะแล้ว
คุณนายตื่นสาย
All by myself
แรงบันดาลใจ
โอ้ละหนอ...เมืองไทย
ตึ๊ก ตั๊ก ในดวงหทัย
Just Another Day!
บ้านหลังใหม่ ดอกไม้ และ สีชมพู
หิววววววววววว
Dinner with My Friends.
ตาบวม...ฉึ่ง
Proud of Being Thai
เราจะโต๊ เราจะโต
กลัว
ถุงน่องขาด!!!
วัน วัน หนึ่ง
สิวขึ้น
ชีวิตอันแสนวุ่นวายของน้องกี้
เปลี่ยนไปทุกอย่าง
มาแล้วจ้า
เงินเดือน เดือนแรก ร้อนๆ จ้า
คิดถึง
ฉันมาทำอะไรที่นี่
พายุ..ที่เพิ่งผ่านพ้นไป!!!!
ชะแว๊ป...ไปซื้อเค้ก
เมื่อไหร่หวัดจะหายสักที...(ฟระ)
อยากกลับบ้าน อยากนอน
ลากสังขาร ไปท่องราตรี
วันที่ฉันป่วย...แต่ก้อต้องทำงาน



Dinner with My Friends.

เมื่อวาน เรามีนัดกันช่ายมะเพื่อนๆๆ หุหุ แย่งกันพูดเหมือนเดิมเลย เนอะ ดื่มน้ำไปตั้งเยอะ ยังเจ็บคออยู่เลย เพราะแข่งกันแหก ปากนั่นเอง ไม่งั้นจะไม่มีใครฟังใคร

เพื่อนๆ ชมกันใหญ่ว่าน้องกี้ผอมลง แต่โทรม ช่ายม่า ไม่สดใสเหมือนเดิม  ก้อนะคะ ตื่น ตี สี่มาทำงานเจ็ดโมงเช้า ใสได้ก้อเก่งแล้ว

แต่ เดี๋ยวก่อน ย้าย ห้องเสร็จเมื่อไหร่ ใสแน่ๆ เพราะ จะเอาเครื่องสปามาลง โฮะๆๆๆๆ

พูดถึงเรื่องห้อง เมื่อวานก้อไปเดิน เซ็นทรัลมา (อีกแล้ว) ชุดเครื่องนอน สวยๆ ทั้งนั้นเลย ราคาไม่แพงด้วย อยากได้ ตอนนี้กำลัง คิดอยู่ว่าจะเอา สีอะไรดี ระว่าง สีพื้นชมพูไล่เฉด กับ ลายดอกไม้สดใสน่ารัก เฮ้อ คิดไม่ถูก

แต่ ที่แน่ๆ Sanrio ทำ ไม้ตากผ้า กับ ที่หนีบผ้า ลายคิ๊ตตี้ด้วย อันนี้เสร็จน้องกี้ แน่ๆๆ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ ย้ายห้องแล้วนะจ๊ะ

เมื่อคืน คุยกะเพื่อนๆ เรื่องราวมากมาย โดยเฉพาะเรื่องงาน ดูแต่ละคน ก้อไม่ได้ รื่นรมกันเท่าไหร่ ก้อนะ สังคมภายนอก ไมเหมือนกะพวกเราหรอก ที่ ดูเหมือนต่างกัน แต่ดันคิดอะไร ตรงกัน เพราะ ข้างนอก ต่างคนก้อต่างbackground ความคิดความอ่าน ก้อต่างกัน ยิ่งพวก ชะนี ไม่มีสามี ทั้งๆ น่าจะมี นี่น่ากลัวมาก ชอบราวี ชาวบ้านไปทั่ว หรือ พวกที่ เจ้ายศ เจ้าย่างนี่ก้อน่า จับโยนลงบ่อ จระเข้ เรา มันเด็กใหม่ ก้อได้ แต่ก้มหน้า ก้ม ตาอดทน แอบด่ามันบ้าง ลับหลังหรือใน ใจ รอเวา อย่าให้ถึงทีชั้นนะเว่ย เจอกัน

เนอะ เค้าถึงว่า ทำงานกะคนน่ะ ยากส์ ที่สุด ปัญหาเรื่องงานเดี๋ยวก้อแก้ได้ แต่เรื่องคนนี่ดิ ต้องปล่อยวางและทำใจ ถ้าเราดีพอเดี๋ยวมันก้อตายเอง จบ

เม้า ไปเม้า มาก้อมีเรื่องนอย

เออ บินไทยน่ะรู้ว่าเส้นเยอะ แต่ก้ออยากลองดูสักครั้ง ว่าจะไปได้ถึงไหน เพราะ เส้นทางมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบช่ายม่า แต่ จะพยายาม

บ้านเมืองตอนนี้ก้อนะคะ เฮ้อ ไม่พูดดีกว่า กลัวๆๆๆๆ

ก่อนกลับ ที่สถานีรถไฟ นังตาว ทิ้งคำถามว่า " แกว่าใครจะแต่งงานเป็นคนแรก" แม่ม แล้วถ้าไม่ได้แต่งอ่ะคะ ไม่เอาไม่อยากได้คาน

สังเกตมะ ว่าพวกเรานัดกันทีไร ก้อ อาหารญี่ปุ่นทุกที มัยวะ หรือเพราะกินแล้วรู้สึกอบอุ่นเป็นกันเอง หรือเพราะมี ห้องส่วนตัวให้แหกปากได้

คราวหน้านัดกันอีก ใครอยากให้ นีนี่กันคิ้วให้ พกมีดโกน มาด้วยนะยะ ไม่งั้นจะเอา มีดแล่ปลาดิบ มากันคิ้วพวกแก

พริม อิจฉาแกว่ะ อยากได้ Coach กะ Tiffany มั่งอ่ะ เดี๋ยวแกล้งกันคิ้วให้แหว่งเลน เดี๋ยะๆๆ

เงิน เหลือ 102 บาท นะเพื่อนๆ แล้วจะเอาไป ซื้อของใส่บาตร อุทิศส่วนกุศลไปให้ รอรับกันนะคะ 

 

                                                                   กินเยอะ ตัวเริ่มบวม

เพิ่มเติมอีกนิด

 ว่าจะไม่เล่า แต่ว่ามันอดไม่ได้ เมื่อวานก่อนไปเจอเพื่อนไปซื้อชุดชั้นในมาค่ะ (อายนะเนี่ย แต่จะเล่า ทำไม มีอะไรไหม) คนขายไม่เชื่อว่าของน้องกี้ ของจริง นึกว่ายัด ชิชะ โกดมากมาย ทำไม ต้องให้ถอดยืนยันกันหรอไงคะ ว่านี่น่ะ หนูเอาจากแม่หนูม่หมดเลยค่ะ เอามาจนแม่ไม่เหลือเลย ไม่มีหลอกค่ะการยัด การเสริมน่ะ โมโหอย่างแรง หึหึ  ของแท้เฟร้ย

     Share

<< ตาบวม...ฉึ่งหิววววววววววว >>

Posted on Sat 31 Mar 2007 11:50


 
นั่นสิ ใครจะได้แต่งก่อน
กรูขอพนันฝั่งไอ้เม 20 บาท
petchu   
Sun 1 Apr 2007 0:35 [2]

คือ นีนี่คะ


พวกกรูยังไม่ตายนะคะ ป๊าดด
ปาเระ   
Sat 31 Mar 2007 10:38 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh